Η Ισορροπία Ύπνου και Εγρήγορσης για Υγιή Ζωή

Ο ύπνος και η εγρήγορση είναι δύο βασικές καταστάσεις του ανθρώπινου οργανισμού που εναλλάσσονται φυσιολογικά μέσα στη μέρα.  

Ο ύπνος είναι απαραίτητος για να ξεκουραστεί και να ανανεωθεί ο εγκέφαλος μας, ενώ η εγρήγορση μας βοηθά να συγκεντρωνόμαστε και να ανταποκρινόμαστε στις προκλήσεις της ημέρας. 

Όταν κοιμόμαστε, γίνεται αποκατάσταση της ενέργειας στο σώμα μας,  οργανώνονται οι σκέψεις και οι εμπειρίες της ημέρας και προετοιμάζεται ο εγκέφαλός μας για την επόμενη μέρα.  

Αντίθετα, όταν είμαστε σε εγρήγορση, το νευρικό μας σύστημα ενεργοποιείται, ώστε να μπορούμε να σκεφτόμαστε, να αντιδρούμε και να λειτουργούμε σωστά. 

Όταν αυτή η ισορροπία διαταραχθεί, το αποτέλεσμα είναι να επηρεαστεί και η υγεία μας. Στη σύγχρονη εποχή, η υπερβολική χρήση κινητού και διαδικτύου μπορεί να χαλάσει αυτόν τον κύκλο Ύπνου – Εγρήγορσης.

Το κινητό μας αποσπά την προσοχή και μας εμποδίζει να είμαστε παρόν σ΄ αυτό που συμβαίνει γύρω μας, ενώ η πολύ ώρα στο διαδίκτυο μπορεί να μας δυσκολέψει στο να έχουμε ένα βαθύ και ξεκούραστο ύπνο.  

Ο βομβαρδισμός με άχρηστες πληροφορίες εικόνας και ήχου λειτουργεί ως στρες στις αισθήσεις, οδηγώντας σε διαταραχή τον κύκλο ΕΥ, γιατί οι αισθήσεις έχουν ένα όριο προσληψιμότητας.

Ο αδένας που ρυθμίζει τον κύκλο Εγρήγορσης – Ύπνου είναι η επίφυση απ’ όπου εκκρίνεται η ορμόνη μελατονίνη και είναι υπεύθυνη για τον Κιρκάδιο ρυθμό .

Η καταστολή της συνείδησης που γίνεται με τον ύπνο σημαίνει και ότι έχουμε ένα αίσθημα ασφάλειας και ότι δεν κινδυνεύουμε, άρα μπορούμε να αποσύρουμε την προσοχή μας και τη διέγερση για ανίχνευση κινδύνων και να χαλαρώσουμε.

Η ισορροπία ανάμεσα στον ύπνο και την εγρήγορση μας οδηγεί στο να έχουμε μια καλή ψυχική και σωματική υγεία καθώς και ενέργεια. 

 

Ιδιοσυγκρασίες και Υγεία: Ιπποκρατική Θεωρία

Ο Ιπποκράτης θεωρείται ο πατέρας της Ιατρικής και αντιμετώπιζε το ανθρώπινο σώμα ως ένα ενιαίο σύνολο (σε αντίθεση με την αντίληψη για το σώμα ως σύνολο επιμέρους μερών) κι έτσι το σύστημα που ανέπτυξε θα λέγαμε ότι ήταν γενικής φύσης και όχι μια ειδική θεραπεία που να απευθύνεται σε ένα μόνο φάσμα συμπτωμάτων. 

Εμπιστευόταν περισσότερο τις δυνάμεις που διαθέτει το ίδιο το σώμα για την αυτοίασή του και λιγότερο τη χρήση εξωτερικών παραγόντων. 

Η θεωρία των τεσσάρων χυμών (αίμα, φλέγμα, κίτρινη χολή, μαύρη χολή) αποτελούσε κεντρικό στοιχείο της Ιπποκρατικής φιλοσοφίας. 

Αυτοί οι χυμοί συνθέτουν τη φύση του σώματος και είναι μέσω αυτών που νοσεί ή υγιαίνει. 

Ο κάθε άνθρωπος έχει τη δική του κυρίαρχη Ιδιοσυγκρασία η οποία προσδιορίζει όχι μόνο την υγεία και τις αντιδράσεις του, αλλά και τη συμπεριφορά του.  

Για να διαταραχτεί η ομοιόσταση της Ιδιοσυγκρασίας ευθύνονται απλοί παράγοντες της ζωής όπως ο τρόπος ξεκούρασης και δραστηριότητας, άγχος δουλειάς, διαπροσωπικές σχέσεις κ.α. 

Αυτή η προσέγγιση, βασισμένη στα τέσσερα στοιχεία της φύσης (φωτιά, νερό, αέρας, γη), ενσωμάτωνε τις διδασκαλίες των Πυθαγορείων και έθεσε τα θεμέλια για τη σύγχρονη ολιστική ιατρική.