Tag: Ιδιοσυγκρασίες

Η Ιδιοσυγκρασία μας αποτελείται από γενετικά χαρακτηριστικά τα οποία καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούμε στον κόσμο, διαμορφώνει τη συμπεριφορά, τις προτιμήσεις και τη συναισθηματική μας κατάσταση. 

Το περιβάλλον στο οποίο βρισκόμαστε, οι εμπειρίες μας και γενικότερα  ο τρόπος ζωής που επιλέγουμε να ζούμε, επηρεάζουν την έκφραση της Ιδιοσυγκρασίας μας, αλλά οι βασικές τάσεις της παραμένουν σταθερές στη διάρκεια της ζωής μας.  

Το να έχουμε μια βαθύτερη γνώση για το ποιοι είμαστε μας προσφέρει πολυάριθμα οφέλη σε προσωπικό, επαγγελματικό και κοινωνικό επίπεδο. 

Με το να κατανοήσουμε την Ιδιοσυγκρασίας μας έχουμε τη δυνατότητα  να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Συχνά, ως άνθρωποι παλεύουμε με καταστάσεις, συναισθήματα ή επιλογές χωρίς να καταλαβαίνουμε το “γιατί”.  

Αν γνωρίζουμε ποια είναι η φυσική μας τάση θα έχουμε τη δυνατότητα να δράσουμε  με διαφορετικούς τρόπους, από αυτούς που επιλέγουμε να δράσουμε μέχρι σήμερα: 

✔ Εξετάζουμε ποιες συμπεριφορές είναι έμφυτες και ποιες είναι αποτέλεσμα του περιβάλλοντος που ζούμε. 
✔ Αναγνωρίζουμε τις αδυναμίες μας, εστιάζοντας στους τρόπους βελτίωσης. 
✔ Αξιοποιούμε στο έπακρο τα δυνατά μας σημεία. 
✔ Αυξάνουμε την αυτοπεποίθηση και την αποδοχή του εαυτού μας. 

Για παράδειγμα: 

 Ένα άτομο με Μελαγχολική Ιδιοσυγκρασία μπορεί να είναι πολύ αναλυτικό, προσεκτικό και οργανωμένο, αλλά παράλληλα έχει την τάση να γίνεται απαισιόδοξο και τελειομανής. Αναγνωρίζοντας αυτές τις τάσεις, έχει τη δυνατότητα να καλλιεργήσει την θετική σκέψη και να μειώσει την υπερβολική αυτοκριτική. 

Ο Ιπποκράτης θεωρείται ο πατέρας της Ιατρικής και αντιμετώπιζε το ανθρώπινο σώμα ως ένα ενιαίο σύνολο (σε αντίθεση με την αντίληψη για το σώμα ως σύνολο επιμέρους μερών) κι έτσι το σύστημα που ανέπτυξε θα λέγαμε ότι ήταν γενικής φύσης και όχι μια ειδική θεραπεία που να απευθύνεται σε ένα μόνο φάσμα συμπτωμάτων. 

Εμπιστευόταν περισσότερο τις δυνάμεις που διαθέτει το ίδιο το σώμα για την αυτοίασή του και λιγότερο τη χρήση εξωτερικών παραγόντων. 

Η θεωρία των τεσσάρων χυμών (αίμα, φλέγμα, κίτρινη χολή, μαύρη χολή) αποτελούσε κεντρικό στοιχείο της Ιπποκρατικής φιλοσοφίας. 

Αυτοί οι χυμοί συνθέτουν τη φύση του σώματος και είναι μέσω αυτών που νοσεί ή υγιαίνει. 

Ο κάθε άνθρωπος έχει τη δική του κυρίαρχη Ιδιοσυγκρασία η οποία προσδιορίζει όχι μόνο την υγεία και τις αντιδράσεις του, αλλά και τη συμπεριφορά του.  

Για να διαταραχτεί η ομοιόσταση της Ιδιοσυγκρασίας ευθύνονται απλοί παράγοντες της ζωής όπως ο τρόπος ξεκούρασης και δραστηριότητας, άγχος δουλειάς, διαπροσωπικές σχέσεις κ.α. 

Αυτή η προσέγγιση, βασισμένη στα τέσσερα στοιχεία της φύσης (φωτιά, νερό, αέρας, γη), ενσωμάτωνε τις διδασκαλίες των Πυθαγορείων και έθεσε τα θεμέλια για τη σύγχρονη ολιστική ιατρική.